Zapraszamy na rekolekcje ze Słowem Bożym, inspirowane historią Anny – czas zatrzymania, słuchania i spotkania z Bogiem, który widzi serce.
Na progu nowego roku Kościół nie proponuje nam bilansu ani programu naprawczego. Nie pyta, co osiągniemy, lecz w czyim Imieniu wejdziemy w czas, który się otwiera. Liturgia Nowego Roku prowadzi nas do Betlejem, do sceny cichej i pozornie niepozornej: do dnia, w którym Dziecko otrzymuje imię.
„Dwa tysiące Bożych Narodzeń, a Dziecię nie traci upodobania w swoim ludzie, w nas. Nadal z ufnością oddaje się w nasze ręce, w geście oddania się, którym jest Eucharystia: Ja jestem Bogiem z Wami, jakby powtarza te słowa w ciszy, która smakuje chlebem.” (Papież Franciszek)
Niech przyjście Jezusa — Księcia Pokoju, który chce być z Bogiem z nami, powierza się nam bez reszty mimo naszej słabości – napełni nasze serca światłem, nadzieją i radością.
21 grudnia 2025 r. odeszła do Pana siostra Maria Sebastiana od Pana Jezusa i Niepokalanej, która przebywała we wspólnocie w Poznaniu-Pokrzywnie. Pogrzeb odbędzie się w poniedziałek 29.12.2025 r. w kaplicy Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej w Ponznaniu-Pokrzywnie.
Wspólnota w Poznaniu - Pokrzywnie od 63 lat prowadzi Dom Pomocy Społecznej dla kobiet. Od 19 lat z opieki tego miejsca korzystają również nasze starsze i chore siostry. Przez wiele lat, z braku środków finansowych, nie były przeprowadzane na tym terenie generalne remonty. Stało się dla nas jasne, że bez poprawienia warunków mieszkalnych i dostosowania ich do obowiązujących standardów oraz warunków pracy zatrudnionego personelu nie możemy dalej kontynuować misji opieki i towarzyszenia osobom starszym i chorym.
S. Agnieszka Pięta przy okazji życzeń na Boże Narodzenie, dzieli się - jak zawsze – tym, co dla niej ważne.
W dniach 28-30 listopada i 5-7 grudnia 2025 r., już po raz drugi, odbyły się w naszej szkole warsztaty ikonograficzne prowadzone przez s. Darię Klich. Tym razem było to spotkanie z ikoną Matki Bożej Czułej – Miłosiernej (Eleusa albo Umilienie).
Niedziela Chrztu Pańskiego zaprasza nas więc, by jeszcze raz wrócić nad własny Jordan. By przypomnieć sobie, że tam, gdzie pozwalamy Bogu zstąpić, otwiera się niebo. A nad każdą historią, która zostaje zanurzona w Chrystusie, wciąż rozbrzmiewa ten sam głos: „Tyś jest mój syn umiłowany, moja córka umiłowana. W tobie mam upodobanie”.
Wiernie i radośnie
trwajcie w rozpoczętym dziele.
św. Aniela Merici
