List od s.Patrycji, która przebywa w domu św. Anieli w Grezze we Włoszech
- w ramach polsko-włoskiej współpracy urszulańskiej.

zdjęcia ›››

Desenzano, 27 lutego 2010 r.

Aż trudno uwierzyć, że to już Wielki Post. Bardzo serdecznie pozdrawiam i życzę owocnego i pięk-nego przeżycia tego darowanego nam przez Boga szczególnego czasu w naszym życiu. My również staramy się realizować wymagający temat obecnego Wielkiego Postu i prosimy naszego Mistrza o łaskę owoców nawrócenia.

Cieszymy się, bo św. Aniela jest coraz bardziej znana, a jej dom odwiedzany przez coraz większą liczbę ludzi. Widzimy też, jak aktualna jest Osoba naszej Matki we współczesnym świecie z jego potrzebami, pragnieniami i problemami.

S. Partycja niesie dary - podczas Eucharystii z okazji ogłoszenia św. Anieli patronką diecezji.

24 stycznia br. uczestniczyłyśmy w uroczystej Mszy Świętej w Brescii, podczas której Św. Aniela Merici, która jest główną patronką Desenzano, została ogłoszona patronką całej diecezji i drugą patronką Brescii i Salo. To duże wydarzenie historyczne i doświadczenie duchowe. Myślę, że św. Aniela bardzo się cieszy, że oficjalnie została poproszona o taki patronat. Po Mszy Świętej spotkałyśmy się z Anielankami, co było okazją do nawiązania bliższej współpracy, na czym obu stronom bardzo zależy.

 W poprzednich listach wspominałam, że nasze apostolstwo zatacza coraz szersze kręgi i wydaje konkretne owoce. Oprócz naszej parafii, pracujemy jeszcze w dwóch innych, podejmując apostolstwo obejmujące dzieci, młodzież, rodziny i niepełnosprawnych. Bóg daje nam zobaczyć także pierwsze efekty działalności „Komórek Ewangelizacyjnych” w Desenzano. Coraz więcej ludzi (również mających problemy z wiarą i Kościołem), szuka relacji z Bogiem właśnie za pośrednictwem tych wspólnot. Komórki się mnożą i dzielą, a co za tym idzie, potrzebni są nowi liderzy, a wiec i kursy przygotowujące do pełnienia tej roli. To wszystko cieszy, ponieważ widzimy, jak Bóg w swojej mądrości znajduje drogę do każdego człowieka, posługując się metodami „Nowej Ewangelizacji”.

W bazylice w Desenzano uczestniczymy w tzw. „Nocy Światła”. Nabożeństwo rozpoczyna się wieczorem i kończy się ok. godz. 1 w nocy. Na ołtarzu czeka Pan Jezus wystawiony w Najświętszym Sakramencie a młodzi wychodzą na ulice miasta i podejmują rozmowę ze spotkanymi ludźmi. Wielu z nich przychodzi przed Najświętszy Sakrament. I tu rozpoczyna się osobiste spotkanie z Jezusem. W tym momencie można zobaczyć, jak współczesny człowiek potrzebuje Boga i Jego miłości. Tego światła w nocy ci ludzie nie zapomną.

Dużo radości przynosi nam również katecheza niepełnosprawnych. Aż trudno uwierzyć, jak dużo ci ludzie mogą się nauczyć i zapamiętać. Ten rok, na ich prośbę, poświecony jest Św. Anieli. Stosujemy starą, skuteczną metodę powtarzania różnych treści i ku naszemu zdumieniu nasi podopieczni znają teraz dość dobrze życiorys i dzieło Św. Anieli. Pamiętają daty, wydarzenia, miejsca, imiona itd. Wybrałyśmy się z nimi na pieszą pielgrzymkę w pobliże domu, w którym urodziła się Św. Aniela. Koło zamku zaśpiewaliśmy razem pieśń o Św. Anieli, której nauczyli się prawie bezbłędnie (każdy z nich według swoich możliwości). To była krótka pielgrzymka, ale dla niektórych z nich trudna, ze względu na ich różne dolegliwości i problemy zdrowotne. Ale ponieważ wyprawa się udała i poznałyśmy lepiej naszych chorych, planujemy kolejne pielgrzymki do miejsc związanych z Matką Anielą.

Jak już wspominałam, rośnie zainteresowanie Św. Anielą. Środowisko chce ją lepiej poznać, stąd też prośby ze strony Urzędu Miasta Desenzano, abyśmy opowiadały o patronce miasta różnym grupom ludzi, dlatego dni poprzedzające uroczystość św. Anieli były dla nas czasem intensywniejszej pracy.

Również dom Św. Anieli, otwarty dla wszystkich, jest miejscem, do którego pielgrzymuje coraz więcej ludzi z całego świata. Oprócz grup świeckich, przybywają do nas na rekolekcje lub odpoczynek siostry z naszego zakonu, różne grupy zorganizowane przez nasze siostry Unii Rzymskiej, jak również siostry różnych innych instytutów urszulańskich. Jaka to wielka rodzina, której Matką jest Św. Aniela! Pisałam wcześniej o naszej różnorodnej współpracy z Siostrami Urszulankami od Św. Karola Boromeusza w Mericianum (centrum duchowości urszulańskiej). Obecnie dodatkowo przeżywamy razem comiesięczne dni skupienia.

W naszej kaplicy jest coraz więcej modlitwy. Przybywa do niej młodzież, rodziny, członkowie „Komórek Ewangelizacyjnych”, kapłani, przyjaciele Św. Anieli, siostry zakonne, a także turyści. Miejscem spotkań i modlitwy jest też pokój Św. Anieli. Szczególnym przeżyciem był dla nas wszystkich poczęstunek, jaki przygotowałyśmy dla członków „Komórek Ewangelizacyjnych” w kuchni naszej Matki.

Naszym domem interesują się także media. Obecnie czekamy na program, który przygotowuje telewizja po spotkaniu z nami w domu Matki Anieli.

Śpiewam też, na ile potrafię i mogę, w chórze parafialnym. W czasie Mszy Świętej bożonarodzeniowej w oprawie liturgicznej znalazła się w tym roku polska kolęda „Gdy się Chrystus rodzi”. Ta pozornie mała rzecz przyniosła mi osobistą radość i nie mogłam tej kolędy ani słuchać, ani śpiewać bez wzruszenia. Okazało się, że moja reakcja dała też radość innym.

Obecnie dodatkowo spotykam się z grupą 5 młodych kobiet, które od lat mieszkają i pracują w Brescii. Uczestniczymy razem we Mszy Świętej, potem rozmawiamy. Na pewno to nie przypadek, że mogłyśmy się spotkać, że razem się modlimy i dzielimy życiem.

W styczniu siostry, które pracują w komisji do spraw powołań (również ja), pojechałyśmy do naszego klasztoru w Tours, którego przełożoną jest Matka Colette Lignon. Było to dla nas bogate doświadczenie duchowe. Razem próbowałyśmy szukać drogi do nowych powołań. Mogłyśmy także zobaczyć, jak pięknie potrafi funkcjonować i żyć w pogodzie ducha i nadziei wspólnota, którą tworzą siostry przede wszystkim bardzo chore i w podeszłym wieku. Myślę, że bł. Maria od Wcielenia w szczególny sposób wspiera tę wspólnotę. Dlaczego pojechałyśmy właśnie do Tours? Bo Grezze i Tours to domy związane z duchowością urszulańską i pragniemy zaplanować współpracę miedzy tymi szczególnymi centrami.

Zbliżając się powoli do końca tego listu, chcę powiedzieć, ze od listopada do lutego nasza wspólnota w Grezze liczyła 3 siostry. Przybyła do nas na odpoczynek S. Veronika Hasikova ze Słowacji. Było nam razem rzeczywiście bardzo dobrze i teraz brakuje nam S. Veroniki. Znowu jesteśmy z S. Carlą.

Na zakończenie pragnę podzielić się jeszcze jedną radością. Rodacy naszej Matki Anieli pragną przyjechać do Polski - szczególnie do miejsc związanych z Janem Pawłem II i z naszą historia. Chcą poznać nasze polskie życie parafialne, wejść do naszego klasztoru i naszej krakowskiej szkoły. Podjęliśmy już pierwsze prace organizacyjne związane z tą pielgrzymką i wyruszamy 11 czerwca br. Z góry z serca dziękuję za otwarte drzwi naszego domu i przyjęcie nas.

Bardzo serdecznie pozdrawiamy i pamiętamy w modlitwie oraz prosimy o nią.

S. Patrycja i S. Carla