S. Krystyna Młynarz OSU pracująca na misjach w Senegalu przesyła z okazji Święta naszej Patronki św. Urszuli oraz Tygodnia Misyjnego serdeczne pozdrowienia i wyrazy wdzięczności za skarb modlitwy za misjonarzy.

W dniu Świętej Urszuli - 21 października 2011 r.

    Z okazji Święta naszej Patronki i Tygodnia Misyjnego pragnę przesłać Wam moje serdeczne pozdrowienia i wyrazy wdzięczności za skarb Waszj modlitwy. W codziennej pracy misyjnej jest to nieoceniony dar, którego obecności doświadczam na codzień w mojej służbie apostolskiej dla Kościoła w Senegalu. W dzisiejszej Mszy Św. ze Wspólnotą Szkolną: Siostrami, uczennicami i Gronem Nauczycielskim modliliśmy się za wszystkich czcicieli Św. Urszuli i naszych dobroczyńców.

     Wyrażam również głęboką wdzięczność wszystkim, którzy w sposób materialny wspierali mnie podczas mojego pobytu w Polsce i przekazali mi ofiary na potrzeby misyjne w Senegalu. Po powrocie do Senegalu, musiałam szybko nadrabiać moje zaległości. Jestem jeszcze w akcji tzn. w tempie przyśpieszonym. Myślę, że w następnym tygodniu zakończę ten etap i wejdę w rytm normalny moich obowiązków. Ostatnie pięć tygodni miałam mocno wypełnione różnego rodzaju przygotowaniami:

• Sesje dla Mistrzyń i Mistrzów Nowicjatu na poziomie Senegalu;
• Przyjęcie do Nowicjatu pierwszorocznej Nowicjuszki;
• Rozpoczęcie roku szkolnego w Gimnazjum i w Miedzyzakonnym Nowicjacie;
• Organizacja życia wspólnotowego w nowym składzie i w nowych funkcjach, tak we Wspólnocie jak i w Nowicjacie;
• Czas, który trzeba poświęcić na zrobienie porządków w domu i w ogrodzie po „l’hivernage” – po porze deszczowej.

     Dwumiesięczny pobyt siostry Kingi w Senegalu, urozmaica nam czas, gdyż jest to miły pretekst do małych i większych wyjazdów. W grupie trzech Polek: s. Ksawera, s. Kinga i ja, zwiedziłyśmy parafię – Joal, Fadiouth, gdzie 100 lat temu miały miejsce pierwsze chrzty. Następnie Ngazobil, małą miejscowość na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego, gdzie miałyśmy okazję pochodzić trochę po plaży i pomoczyć nogi w bardzo słonej wodzie. Przy tej okazji nawiedziłyśmy również Matkę Boską w sanktuarium narodowym w Popenguine. Dla mnie była to okazja oglądać Senegal polskimi oczami, gdyż s. Kinga przez zaskakujące pytania wybijała nas z afrykańskiej rutyny.

     Jeżeli chodzi o naszą Wspólnotę, to w tym roku należy do niej 10 Sióstr: 2 Nowicjuszki (na zdjęciu), 2 Juniorystki, 6 Profesek po ślubach wiecznych. W tym roku wszystkie nie będziemy w Senegalu, gdyż s. Claudine Marie wyjeżdża w listopadzie na Probację do Rzymu. Aktualnie przebywa w Kamerunie - „zanurzenie” w inną kulturę. Jest to pierwsza część jej Probacji. S. Léocadie przejęła dyrekcję Gimnazjum i w minionym tygodniu zakończyła zapisy do szkoły. W tym tygodniu jest to czas powakacyjnej rozgrzewki. Zajęcia się juz rozpoczęły. W szkole mamy ponad 650 dziewczynek od 9/10 do 14/15 lat. W klasach od 50 do 60 dziewcząt: 1/3 katoliczek i 2/3 muzułmanek. W każdej klasie jest tyle dziewczynek, ile może zmieścić się ławek. Należą one do tej grupy, które miały szczęcie uzyskać wystarczającą ilość punktów, żeby znaleźć się na liście przyjętych do Gimnazjum.

     Z katoliczkami miałyśmy przedpołudnie modlitewne w minioną środę. Była to okazja nie tylko do modlitwy i refleksji, ale i do spowiedzi oraz do pokazania dziewczętom dobrego filmu o przebaczeniu. Dzisiaj z okazji Święta św. Urszuli miałyśmy o godz. 8.00 Mszę na rozpoczęcie roku szkolnego i wciągnięcie na maszt flagi Senegalu. Ryt bardzo ważny na rozpoczęcie roku szkolnego. Nastepnie po poczęstunku polskimi cukierkami, przywiezionymi przez s. Kingę, uczennice przeszły do klas i odbywały się normalne lekcje według planu. Od nastepnego tygodnia, zaczynają się już sprawdziany i kartkówki.

Tak wygląda początek roku w szkołach prywatnych. Szkoły państwowe są jeszcze daleko od realnego rozpoczęcia roku szkolnego. Uniwersytet nie zakończył jeszcze egzaminów z minionego roku, więc nie mówi się jeszcze o rozpoczęciu roku akademickiego. Jutro w parafiach zaczynają się spotkana katechetów, żeby przygotować program pastoralny. Jedna z moich Nowicjuszek będzie nauczać religii w parafi - przygotowanie dzieci do pierwszej Komunii Świętej, a druga już zaczęła katechezę w najmłodszych klasach w Gimnazjum. Ja zaś mam zajęcia z religii w najstarszych klasach w Gimnazjum.

Kończąc mój list serdecznie pozdrawiam i proszę o Boże błogosławieństwo dla wszystkich zaangażowanych dla misji. Złączona w modlitwie i zawsze wdzięczna

s. Krystyna Młynarz osu