Jubileusz 475. lat od założenia Towarzystwa Świętej Urszuli obchodzony był w Brescii w dniach 25-28 listopada 2010 przez III Międzynarodowy Kongres Historyczny zatytułowany: "Odpowiedź kobiet na nowe potrzeby czasów: odrodzenie Towarzystw i Instytutów Urszulińskich w XIX wieku i w pierwszej połowie XX wieku".

Sympozjum zostało zorganizowane przez Centrum Mericiańskie z Brescii, którego celem jest „poszukiwanie, identyfikacja, gromadzenie, ochrona dokumentacji dziedzictwa religijnego i kulturowego, które może odnosić się do myśli i dzieła św. Anieli Merici ” [fragment Statutu]. Duszą tego centrum jest prof. Gianpietro Belotti;  to on od lat prowadzi badania i wydaje publikacje na temat św. Anieli. To również on stara się o uzyskanie dotacji finansowych na działalność centrum z różnych instytucji odpowiadających za dziedzictwo kulturowe w regionie Bresci, Desenzano i Salò.

Wszystkie rodziny Urszulańskie, zakonne i świeckie, które uważają św. Anielę Merici za Matkę, zostały zaproszone do udziału w sympozjum. Obecne więc były przedstawicielki: Towarzystwa św. Urszuli Córek św. Anieli z Brescii, Federacji Towarzystw św. Urszuli - Instytutu świeckiego, Konferencji Włoskich Instytutów Mericiańskich (CIM), Towarzystw z  Verony, Mantui, Mediolanu, Piacency, Cuneo, Sienny, Padwy, Treviso, Sycylii, Sardynii i Malty, Urszulanek Instytutu św. Marii od Aniołów z Brescii, Urszulanek Córek Maryi Niepokalanej z Verony, Urszulanek Maryi Dziewicy Niepokalanej z Gandino, Urszulanek Najświętszego Serca Pana Jesusa z Asola, Urszulanek Najświętszego Serca Maryi z Vicency, Urszulanek św. Karola Boromeusza z Mediolanu, Urszulanek św. Hieronima z Somaski, Federacji Urszulanek Niemieckich i Urszulanek Unii Rzymskiej.

Celem sympozjum było zgłębienie kwestii, jak na przestrzeni XIX i XX w. córki św. Anieli odpowiadały na znaki czasów, na potrzeby społeczeństwa i Kościoła. Z całą pewnością, św. Aniela dała twórczą i skuteczną odpowiedź na potrzeby swej epoki. W trakcie sesji obserwowaliśmy, jak jej intuicja przenikała prawie pięć wieków historii i inspirowała jej duchowe córki do sprostania wyzwaniom, do inwestowania nowych energii, do tworzenia pionierskich dzieł apostolskich. Charyzmat św. Anieli nieustannie animuje jej córki, co pozwala im dawać ciągle nowe świadectwo, poprzez życie konsekrowane i posłannictwo w Kościele.

Pierwszy dzień otwierający sympozjum spędziliśmy w Audytorium Świętego Barnaby. W czasach św. Anieli był to kościół św. Barnaby, gdzie, według świadectwa Bertolino Boscoli, które złożył on w Procesie Nazari, pewnego dnia Matka-Siostra Aniela została uniesiona nad ziemię w czasie Mszy św., podczas czytania Ewangelii.

Ten pierwszy dzień był animowany przez J. E. Mons. Vigilio Mario Olmi, przełożonego Towarzystwa św. Urszuli w Brescii. Po powitaniu biskupa Brescii, Mons. Luciano Monari, następowały przemowy i gratulacje przedstawicieli władz cywilnych. Następnie profesor Gianpietro Belotti przedstawił krótką historię Centrum Mericiańskiego i oznajmił, iż planuje opublikowanie prac Centrum on-line, w celu ułatwienia badań nad świętą Anielą i jej dziełem. Materiały z sesji będą więc dostępne za kilka miesięcy. Przedstawił on także program sympozjum.

Referaty tego pierwszego dnia wprowadziły nas w warunki społeczne, polityczne, gospodarcze, religijne i duchowe XIX w. i początku XX w.

Ten wspaniały jubileuszowy dzień zakończył się Nieszporami, przygotowanymi przez siostrę Brigitte Werr z federacji Niemieckiej. Śpiewałyśmy je w komunii z Urszulankami różnych kongregacji, rozproszonymi po 28 krajach. Nieszpory były złożone w całości ze słów św. Anieli. W ten sposób Matka była obecna wśród swych córek. Błogosławiła nas i zachęcała do zachowania wierności, ale twórczej... żyjąc jednocześnie życiem nowym.

W drugim i trzecim dniu wykłady miały miejsce w krypcie sanktuarium św. Anieli, gdzie, w jej czasach, był kościół św. Afry. Poznawaliśmy, jedną po drugiej, historie wielu Towarzystw i kilku zgromadzeń urszulińskich; wśród nich były cztery prezentacje Urszulanek Unii Rzymskiej: historia Unii Rzymskiej (M. Bernadette-Josèphe Berquer), historia Urszulanek we Francji i Belgii (przygotowana przez S. Marie Seynaeve, ale przetłumaczona na włoski i zreferowana przez włoskiego księdza), dzieje obecności charyzmatu św. Anieli w krajach słowiańskich i na Węgrzech (S. Jasna Kogoj i S. Daria Klich). Jeszcze bardziej pasjonujące niż same konferencje były nasze spotkania i rozmowy w czasie przerw i przy posiłkach. Czułyśmy, że łączy nas miłość do św. Anieli, że bogactwo jej charyzmatu otwiera nas na tę wspaniałą różnorodność.

Wielka niespodzianka czekała nas w sobotni wieczór w sanktuarium: błogosławieństwo nowych organów i majestatyczny koncert w wykonaniu Maestro Giancarlo Parodi. Przypomniano przy tej okazji, że właśnie zupełnie niedawno, dnia 24 października 2010 r. sanktuarium zostało dedykowane św. Anieli Merici. W ten sposób zakończył się proces odbudowy kościoła zbombardowanego podczas wojny. Od wieków, aż do bombardowania z dnia 2 marca 1945 roku, kościół był bowiem dedykowany św. Afrze i służył jako parafialny. Niemal całkowicie zniszczony przez bombardowanie, został odbudowany w latach pięćdziesiątych dzięki staraniom Towarzystwa św. Urszuli i darom córek św. Anieli z całego świata, dla których to miejsce ma szczególne znaczenie.

Uroczystości Jubileuszowe 475. rocznicy założenia Towarzystwa zamknęła Msza św. pod przewodnictwem kardynała Giovanni Battista Re, emerytowanego prefekta Kongregacji ds. Biskupów. Był szczęśliwy mogąc świętować z nami; wspominał, że jego ciocia, siostra ojca, była córką św. Anieli.

Jakże aktualne i pełne mocy pozostają jeszcze dziś słowa Gabriela Cozzano, sekretarza św. Anieli. Zaświadczył on, kim była Aniela dla swych pierwszych towarzyszek: „Była jak słońce, które oświecało wszystkich wokół. Była jak ogień i pożar miłości, który je zapalał. Była jak tron Boga, który je nauczał, lub raczej: Syn Boży, mieszkający w niej, czynił to wszystko razem z nią. Ona sama, natchniona przez Boga, był założycielką tego wielkiego dzieła."[1]

S. Daria Klich OSU

[1] Gabriel Cozzano, Explication sur la bulle du Pape Paul III, dans: «Angèle Merici, Le scribe et les témoins», présenté par Marie Bénédicte Rio osu, Rome, 27 janvier 2001, p. 76.