Człowiek - ikoną Boga

Czuwanie adwentowe w gościnnych progach domu sióstr urszulanek przy Narutowicza 10 skupiło liczną młodzież: dojechała młodzież z Nałęczowa z s. Rafaelą, dziewczęta i chłopcy z Parafii Bożego Miłosierdzia w Lublinie z ks. Bartkiem Zwolińskim, przyjaciele z naszych szkół, a przede wszystkim samych bursantek było aż 21 osób. W sumie było ok. 50 uczestników. Skupienie prowadził duszpasterz bursy, ks. Łukasz Michoń.

Konferencja ks. Łukasza pozwoliła nam zgłębić sedno tematu czuwania. Dzięki humorystycznym przerywnikom z uwagą przysłuchiwaliśmy się padającym słowom o pięknie i wielkości człowieka stworzonego na obraz Boży, o godności każdego z nas, godności Dziecka Bożego. O świadomym wypowiadaniu Imienia Jezus, o Jego mocy, o uznaniu Go Panem naszych serc.

Potem zostaliśmy podzieleni na sześć grup, aby samodzielnie przemyśleć ważne kwestie dotyczące naszego widzenia siebie w prawdzie oraz obrazu Pana Boga, jaki każdy z nas nosi w sobie. Po podsumowaniu prac mieliśmy wyśmienity poczęstunek; w tym roku oprócz tradycyjnych drożdżówek dziewczęta z bursy przygotowały sałatkę, a Siostra Bernadetta z kuchni dodała do tego jeszcze smaczny ciepły barszcz. Spotkanie przy stole dało nam okazję do wymiany refleksji oraz zacieśnienia więzi. Po czym udaliśmy się na kolejną konferencję.

S. Benedykta w obrazowy sposób ukazała nam istotne elementy związane z pisaniem ikon oraz wyjaśniła ich symbolikę. Po tym profesjonalnym wstępie przeszliśmy do kaplicy, gdzie kontemplowaliśmy ikonę Chrystusa – Acheiropitos (nie uczyniony ręka ludzką). Dzięki niej mogliśmy szczegółowo przyjrzeć się twarzy Chrystusa. Każda rysa mówiła nam o tym, czego Jezus był świadkiem. Było to dla nas zupełnie nowe doświadczenie. Ujrzeliśmy wtedy Jego twarz dokładnie, po długim wpatrywaniu wydawało się, że zaraz do nas przemówi, pocieszy, zapewni o swojej obecności.

W trakcie adoracji każdy z nas mógł porozmawiać z Panem Jezusem obecnym w Najświętszym Sakramencie na temat własnych problemów, jak i radości. Wielu skorzystało też z sakramentu pokuty i pojednania. Uroczysta Msza Św. koncelebrowana przez naszych kapłanów pozwoliła nam na jeszcze głębsze spotkanie z Jezusem. Mogliśmy odnowić nasze przyrzeczenia chrzcielne, a w podczas dziękczynienia odczytać modlitwę dziękczynienia ułożoną przez jedną z grup, którą przynieśliśmy w darach ofiarnych.

Chociaż czuwanie trwało długo, to jednak było ono zbyt krótkie, by poznać Pana Jezusa, by poznać siebie do końca. Adwentowy czas na to poświecony jest absolutnie bezcenny i kształci nas duchowo, pogłębia naszą wiedzę religijną. Każde tego rodzaju spotkanie daje nam coś nowego, buduje, otwiera na Pana Boga oraz uwrażliwia na innych ludzi.

Dziewczęta z pokoju balkonowego
Bursy Sióstr Urszulanek w Lublinie

Modlitwa dziękczynienia

Dziękujemy Ci Panie za życia dar wspaniały,
za każdy dzień przeżyty dla Twej większej chwały.
Za wszystkich dobrych ludzi, których spotykamy,
bo są drogowskazami do Twych niebios bramy.
Za miłość ojca, matki, za ich poświęcenie,
abyśmy osiągnęli po śmierci zbawienie.
Uwielbiony bądź Boże za Twe miłosierdzie,
którego pozwalasz nam doświadczyć wszędzie.
Za radości, smutki i za chwile próby,
w których dajesz nam szansę na ratunek od zguby.
Dziękujemy Ci również, za nasze serca bicie,
za każdy oddech, za słowo, za Życie.