16 kwietnia 2026 r., w naszej bursie odbyło się wyjątkowe spotkanie z profesor Monika Przybysz z Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego – medioznawcą, specjalistą ds. PR. i badaczem wpływu mediów na codzienne życie człowieka. Choć wydarzenie było dedykowane przede wszystkim wychowankom bursy, cieszyło się również zainteresowaniem osób z zewnątrz oraz rodziców. Poruszane treści okazały się na tyle uniwersalne i pobudzające do refleksji, że dla wielu uczestników stały się impulsem do głębszych przemyśleń.

Tematem spotkania było niezwykle aktualne zagadnienie: „Jak nie przeskrolować własnego życia”. Pani Profesor w przystępny, a zarazem naukowo ugruntowany sposób ukazała, jak ogromny wpływ na nasz mózg i funkcjonowanie ma codzienny kontakt z mediami cyfrowymi.

Na początku wykładu zapytała uczestników, czy wiedzą, w jaki sposób twórcy treści oraz producenci filmów i reklam zarabiają na naszej aktywności w sieci. Odpowiedź okazała się zaskakująco prosta – poprzez nasze zaangażowanie. Każde polubienie, subskrypcja, komentarz czy udostępnienie zwiększa zasięgi danego materiału, a tym samym jego wartość marketingową.

Im dłużej zatrzymujemy się przy danej treści i im częściej wchodzimy w interakcję, tym więcej zarabiają jej twórcy oraz platformy. W praktyce oznacza to, że nasza uwaga staje się „walutą”, o którą konkurują media.

Jednym z kluczowych wątków była rola pierwszych 40 minut po naszym porannym przebudzeniu. To właśnie ten czas jest szczególnie istotny dla naszego mózgu – zamiast sięgać od razu po telefon, warto spojrzeć przez okno, doświadczyć naturalnego światła i dać przestrzeń na tzw. mielinizację nowych połączeń neuronalnych. To proces, który wpływa na poziom energii i funkcjonowanie przez resztę dnia.

Pani Profesor zwróciła również uwagę na negatywny wpływ światła LED emitowanego przez ekrany telefonów, tabletów, komputerów czy telewizorów. Oczy – jako „okno do mózgu” – są szczególnie narażone na przeciążenie, co przekłada się na zmęczenie psychiczne i obniżenie koncentracji.

Istotnym elementem wykładu było omówienie trzech etapów rozwoju mózgu:

• od 0 do 3 roku życia,
• okres nastoletni,
• etap dojrzewania płatów czołowych (do ok. 27–30 roku życia u dziewcząt oraz 32 roku życia u chłopców).

W każdym z tych okresów nadmierna ekspozycja na ekran (powyżej jednej godziny dziennie) może mieć poważne konsekwencje dla rozwoju poznawczego i emocjonalnego. Szczególnie niekorzystne jest tzw. „scrollowanie” krótkich filmików, trwających zaledwie kilka sekund lub minut. Tego typu treści, choć początkowo angażujące, w dłuższej perspektywie prowadzą do znudzenia i zmęczenia mózgu, który jest nieustannie bombardowany nowymi bodźcami. Paradoksalnie, dla naszego układu nerwowego korzystniejsze jest obejrzenie jednej dłuższej, spokojniejszej audycji niż setek krótkich materiałów.

Warto uświadomić sobie skalę tego zjawiska. Przeciętny nastolatek może spędzać na scrollowaniu nawet do 5 godzin dziennie, czyli 300 minut. Jeśli oglądane filmiki trwają od 1,5 do 2 minut oznacza to, że w ciągu jednego dnia może zobaczyć od około 150 do nawet 200 filmów.

Uczestnicy poznali także mechanizmy uzależniające stosowane w mediach – szczególnie w programach opartych na trzech silnych emocjach: strachu, nienawiści i rozrywce (rozśmieszaniu). Pani Profesor wyjaśniła również zjawisko „mechanizmu pochwały” – strategii polegającej na wzajemnym wzmacnianiu uwagi i zaangażowania poprzez pochwały, które mają utrzymać odbiorcę w ciągłym zainteresowaniu.

Nie zabrakło refleksji nad wpływem mediów na życie społeczne i emocjonalne. Treści kontrowersyjne czy pornograficzne mogą zaburzać rozwój relacji i postrzeganie rzeczywistości. Z kolei zjawisko „porównaj i rozpaczaj” – oparte na nieustannej ekspozycji na wyidealizowane obrazy życia innych – sprzyja narastaniu lęku, frustracji i depresji, której skala, jak podkreślono, stale rośnie.

Na zakończenie spotkania prowadząca przedstawiła filary zdrowego stylu życia:

• codzienny ruch (minimum 1,5 godziny),
• odpowiedni sen (kluczowe jest przejście przez wszystkie cztery fazy snu – nie tyle chodzi o długość snu, ile o fazy snu),
• ekspozycja na światło słoneczne, szczególnie rano,
• budowanie relacji „na żywo”,
• dieta bogata w tryptofan, wspierająca produkcję serotoniny – tzw. hormonu szczęścia.

Podkreślono, że nadmierne korzystanie z urządzeń emitujących światło LED może zaburzać naturalną produkcję serotoniny, co bezpośrednio wpływa na nasz nastrój i dobrostan.

Serdecznie dziękujemy Pani Profesor za inspirujące spotkanie i wartościową wiedzę. Życzymy, aby przekazywane przez Nią treści nadal budziły świadomość i pomagały dokonywać wyborów sprzyjających zdrowiu oraz równowadze w codziennym życiu.

s. Lucyna OSU