logo
Aktualności

Pielgrzymka do św. Anieli

Z inicjatywy siostry prowincjalnej, Iwony Skorupy i jej rady, przełożone urszulańskich domów razem z członkiniami rady, w dniach 26 kwietnia - 4 maja 2025 r., pielgrzymowały do miejsc związanych z życiem św. Anieli Merici, naszej Założycielki.

Pielgrzymka, wpisując się w trwający w Kościele Rok Jubileuszowy, 500. rocznicę pielgrzymki św. Anieli do Rzymu oraz 125. rocznicę powstania Unii Rzymskiej, pozwoliła na nowo i głębiej odkryć ducha umiłowania Kościoła przez naszą Matkę Anielę, która w radzie 7 pisze: "Trzymajcie się dawnej drogi i zwyczajów Kościoła ustanowionych i potwierdzonych przez tylu świętych za natchnieniem Ducha Świętego. I żyjcie życiem nowym."

Aniela prowadziła nas swoimi drogami - tak jak chciała i dokąd chciała: do Padwy, Desenzano, Brescii, Mantui, Salo...W Mantui przygotowała nam niespodziankę - w bazylice św. Andrzeja mogłyśmy z okazji Roku Jubileuszowego modlić się przy relikwiach Krwi Chrystusa, które zazwyczaj są wystawiane dla publicznego uczczenia tylko raz w roku w Wielki Piątek. Byłyśmy też w domu bł. Osanny Andreassi i nawiedziłyśmy katedrę, w której wystawiona jest trumna z jej ciałem. Do grobu bł. Osanny pielgrzymowała też św. Aniela... Odkryciem dla nas było znalezienie drugiego prawdopodobnego (po Brudazzo) miejsca upamiętniającego wizję Anieli dotyczącą utworzenia Towarzystwa (opactwo w Maguzzano). W bibliotece Queriniana w Brescii mogłyśmy z kolei obejrzeć jeden z trzech istniejących pierwszych drukowanych egzemplarzy Reguły.

Wiele wydarzeń i spotkań pozostanie w naszych sercach - gościnność naszych sióstr Słowenek w Sveti Duh i Ljubljanie, s. Patrycji i Armidy z Grezze, urszulanek od Karola Boromeusza z Mericianum w Desenzano, pracowników biblioteki Queriniana w Brescii i tylu innych, których spotkałyśmy przez te dni... Dziękujemy Bogu, św. Anieli i zarządowi prowincji za łaskę naszego pielgrzymowania. Soli Deo Gloria!

 

S. Blandyna Boch

II Niedziela Zwykła

Ewangelia tej niedzieli prowadzi nas w samo sedno tego napięcia między bliskością Boga a ludzką niezdolnością rozpoznania Go bez miłości. Kiedy Jan wypowiada słowa: „Oto Baranek Boży”, nie tworzy nowego obrazu. Sięga po język głęboko zakorzeniony w pamięci Izraela. Jest ofiarą składaną zamiast człowieka, a nie obok niego. To zwierzę, które nie broni się, nie ucieka, nie walczy – i właśnie dlatego może zostać złożone na ołtarzu.

Na dziś

Tym więcej jest trudu i niebezpieczeństw,
im większej wartości jest przedsięwzięcie.

św. Aniela Merici