2022-02-02 Święto Ofiarowania Pańskiego
ŚWIĘTO OFIAROWANIA PAŃSKIEGO Łk 2,22-40

Znak, któremu sprzeciwiać się będą
W Świątyni jerozolimskiej, w miejscu spotkania z Bogiem, dokonuje się publiczne ofiarowanie Jezusa Bogu Ojcu.
Ewangeliczna relacja świadczy o wierności Maryi i Józefa w przestrzeganiu Mojżeszowego Prawa dotyczącego oddania Bogu pierworodnego syna. Dostrzegamy również ich otwartość na prorocze słowa Symeona.
W tym czasie Symeon, człowiek pobożny i sprawiedliwy oraz prorokini Anna, przybyli do świątyni jako przedstawiciele wiernego ludu, aby uczcić Mesjasza Pańskiego (Łk 2,26).
Po radosnych słowach skierowanych do Jezusa, Symeon przepowiada Jego odrzucenie przez własny naród oraz udział Maryi w bólu i cierpieniu Syna Bożego.
Jezus zaniesie światło całemu światu, lecz posłannictwo swoje realizować będzie w ciemności Krzyża. Chrystus jest bowiem znakiem, któremu sprzeciwiać się będą.
Sprzeciw człowieka wobec Boga pojawiał się w prawie wszystkich epokach. Obecnie, w szczególny sposób, jest widoczny w lekceważeniu i odrzucaniu Prawa Bożego oraz wartości chrześcijańskich.
Ignoruje się Jezusa, który pragnie uwolnić każdego człowieka z błędów i grzechów. Często zapomina się o Jego zbawczej miłości.
Sprzeciw wobec Jezusa godzi również w Jego Matkę i rani Jej serce jak ostry miecz.
Mimo sprzeciwu, ciemności i zniewoleń, Jezus jest Światłem dla każdego człowieka, ponieważ jest miłosiernym Zbawicielem zwyciężającym wszelkie zło.
s. Boguchwała Kuras OSU

Ewangelia tej niedzieli prowadzi nas w samo sedno tego napięcia między bliskością Boga a ludzką niezdolnością rozpoznania Go bez miłości. Kiedy Jan wypowiada słowa: „Oto Baranek Boży”, nie tworzy nowego obrazu. Sięga po język głęboko zakorzeniony w pamięci Izraela. Jest ofiarą składaną zamiast człowieka, a nie obok niego. To zwierzę, które nie broni się, nie ucieka, nie walczy – i właśnie dlatego może zostać złożone na ołtarzu.

W duchowej radości
przejdźmy przez to nasze krótkie życie.
św. Aniela Merici