Wspólnota
Życie we wspólnocie należy do istoty
naszego powołania urszulańskiego.
Żyjemy w siostrzanych wspólnotach.
Współudział każdej z nas w modlitwie,
w pracy apostolskiej i życiu codziennym
- w duchu szacunku i wolności,
tak charakterystycznym dla świetej Anieli -
wyraża i umacnia
naszą wspólnotę w wierze.
Jednocząca nas miłość ma swe źródło
w jedności Ojca, Syna i Ducha Świętego,
obecnych w naszych sercach.
Nasza wspólnota zakonna jest powołana
do włączenia się w tę jedność miłości:
«Aby wszyscy stanowili jedno,
jak Ty Ojcze we Mnie, a Ja w Tobie,
aby i oni stanowili w Nas jedno».
Nasze Konstytucje 1,4,74
Ewangelia tej niedzieli prowadzi nas w samo sedno tego napięcia między bliskością Boga a ludzką niezdolnością rozpoznania Go bez miłości. Kiedy Jan wypowiada słowa: „Oto Baranek Boży”, nie tworzy nowego obrazu. Sięga po język głęboko zakorzeniony w pamięci Izraela. Jest ofiarą składaną zamiast człowieka, a nie obok niego. To zwierzę, które nie broni się, nie ucieka, nie walczy – i właśnie dlatego może zostać złożone na ołtarzu.
Trzeba słuchać rad i natchnień,
które Duch Święty nieustannie wzbudza
w sercach naszych.
św. Aniela Merici
