Dnia 7 czerwca 2020 roku przypada 100. rocznica powstania Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego. Siostry Urszulanki SJK są nam szczególnie bliskie przez osobę M. Urszuli Ledóchowskiej, która powiązała niejako historię naszych dwóch Zgromadzeń.
Matka Urszula rozpoczęła swoją drogę życia zakonnego w krakowskim klasztorze sióstr urszulanek przy ul. Starowiślnej i spędziła tam 20 lat. W 1907 roku wyjechała na nową fundację do Petersburga i od tamtej chwili Pan Bóg przygotowywał ją stopniowo do nowego dzieła. Po różnych kolejach losu, 7 czerwca 1920 roku, gdy Zgromadzenie osiedlało się już w Pniewach, M. Urszula Ledóchowska otrzymała ze Stolicy Apostolskiej pozwolenie na przekształcenie autonomicznego klasztoru w Petersburgu na nowe zgromadzenie zakonne o charakterze apostolskim. Tak utworzona została nowa gałąź urszulańska.
Łączymy się z Siostrami Urszulankami Serca Jezusa Konającego w obchodach jubileuszowych, dziękując Panu Bogu za charyzmat św. Urszuli Ledóchowskiej w Kościele. Dziękujemy też Siostrom za ich życie oddawane Bogu w codziennej służbie spełnianej w duchu miłości i radości. Życzymy dalszego Bożego prowadzenia i błogosławieństwa.
Ewangelia tej niedzieli prowadzi nas w samo sedno tego napięcia między bliskością Boga a ludzką niezdolnością rozpoznania Go bez miłości. Kiedy Jan wypowiada słowa: „Oto Baranek Boży”, nie tworzy nowego obrazu. Sięga po język głęboko zakorzeniony w pamięci Izraela. Jest ofiarą składaną zamiast człowieka, a nie obok niego. To zwierzę, które nie broni się, nie ucieka, nie walczy – i właśnie dlatego może zostać złożone na ołtarzu.
Dusza czuje się wezwana
podążać jedynie tą drogą,
którą jej wyznacza Ten,
za którym tak żarliwie tęskni.
św. Maria od Wcielenia
