Wspólnoty urszulańskie i prowadzone przez nie placówki wychowawcze pamiętają o kolejnej rocznicy odzyskania niepodległości. Większe, mniejsze akcenty patriotyczne pojawiają się wszędzie tam, gdzie żyjemy i pracujemy.
Wyrażamy w ten sposób wdzięczność Bogu za dar wolności oraz tym, którzy o nią walczyli. Czynimy to też po to, by młodzi przejmowali tę tradycję, ucząc się szacunku dla tego, co Ojczyznę stanowi.
Jest to też okazja do modlitwy za Polaków, za nas wszystkich, żyjących w Polsce i poza jej granicami, o umiejętność życia darem niepodległości i wolności, o jedność i wzajemny szacunek w naszych codziennych relacjach.
Ewangelia tej niedzieli prowadzi nas w samo sedno tego napięcia między bliskością Boga a ludzką niezdolnością rozpoznania Go bez miłości. Kiedy Jan wypowiada słowa: „Oto Baranek Boży”, nie tworzy nowego obrazu. Sięga po język głęboko zakorzeniony w pamięci Izraela. Jest ofiarą składaną zamiast człowieka, a nie obok niego. To zwierzę, które nie broni się, nie ucieka, nie walczy – i właśnie dlatego może zostać złożone na ołtarzu.
Patrz na Syna Bożego
jakby dla ciebie samej przyszedł na świat.
Jest twój, jest twoim wszystkim,
jest twoją jedyną Miłością.
św. Maria od Wcielenia
