Święto Anieli Merici jednoczy urszulanki na całym świecie, których była Założycielką. Jest okazją do wspólnej radości, świętowania, ale i refleksji nad tym, kim była - i nadal jest - dla tych, które tak jak ona poczuły się pociągnięte przez Jezusa i On stał się ich jedyną Miłością.

Zapraszamy do refleksji na temat modlitwy św. Anieli, jej relacji z Bogiem, w którego „przejasne Oblicze”, żyjąc na ziemi, nieustannie się wpatrywała. Teraz - w Niebie - czyni to już twarzą w twarz…

Oblicze Jezusa Chrystusa – pociechą każdego serca

Serce człowieka odsłania się w całej pełni, gdy staje on wobec Majestatu Boga, to jest, przed Jego Obliczem.

Św. Aniela odsłania nam cząstkę tajemnicy swego serca w modlitwie, z jaką zwraca się do Boga. Panie mój – błaga – daj mi łaskę, by nic nie odwróciło mnie od Twego przejasnego Oblicza – ani ciemność mego serca, ani niestałość uczuć i zmysłów, ani mój grzech.

Okazuje się, że tym, co może nas odłączyć od Jezusa są nie tylko zagrożenia zewnętrzne: ucisk, prześladowanie, głód czy nagość, niebezpieczeństwo czy miecz, o których mówi św. Paweł, ale również to, co nosimy w sercu.

Kontemplacja jest modlitwą, która rodzi się z pragnienia Boga i głębokiej tęsknoty za Nim. Jest zapatrzeniem się nie w to, co zewnętrzne, ani we własne serce, lecz w oblicze Boga, które objawił nam w Jezusie Chrystusie. Wołanie ustępuje miejsca zadziwieniu i zdumieniu, przeradza się w uwielbienie, by w końcu zamilknąć i trwać w ciszy wobec Jego Majestatu. Takie zapatrzenie odbija w patrzącym to, na co patrzy – przejasne Oblicze Jezusa Chrystusa, z którego promieniuje dla nas łaska! Kontemplując Jego Oblicze, wpatrujemy się w jasność Pańską jakby w zwierciadle; za sprawą Ducha Pańskiego, coraz bardziej jaśniejąc, upodabniamy się do Jego obrazu (2 Kor 3, 16) i wzrastamy w przeświadczeniu, że nic nie zdoła nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym (Rz 8, 39).

Takiej właśnie modlitwy uczy nas patronka dnia dzisiejszego, św. Aniela Merici. Głębokie zjednoczenie z Bogiem pozwala jej z przekonaniem powiedzieć: zapewniam was, że wszelka łaska, o którą prosić będziecie Boga, niewątpliwie zostanie wam udzielona. Miejcie mocną wiarę, nie powątpiewajcie. Z taką właśnie wiarą wołamy:

• Święta Anielo, Ciebie Jezus pociągnął swym jaśniejącym pięknem, módl się za nami, abyśmy umieli odkrywać Jego światło w naszym życiu.
• Święta Anielo, kobieto prawdziwie głębokiej modlitwy, módl się za nami, abyśmy znajdowali radość w kontemplacji Oblicza Jezusa Chrystusa.
• Święta Anielo, Ty rozumiałaś prawdziwą godność człowieka, módl się za nami, abyśmy potrafili w naszych bliźnich dostrzegać światło Bożego Oblicza.

 s. Weronika Dryl OSU