Przed wielu laty, nic nie wiedząc o sobie, zgłosiły się do klasztoru urszulanek w Lublinie dwie gorejące ogniem powołania nastolatki: Jadzia i Henia.
W domu formacji poczyniły odkrycie, że są krajankami i w radości ducha dojrzewały do ślubów zakonnych. Otrzymały nowe imiona: s. Wacława i s. Iwona. W swej żarliwości i każda z osobna, obrała sobie predykat- zawołanie do imienia: „Od Ducha Świętego”, co społem odkryły przy ołtarzu.
Po studiach p o s ł a n i e… Nie planując tego, spotkały się znowu; s. Wacława z Limy i Iwona z Lublina, czyniąc odkryci -„ To nasz złoty rok”! I tak na jednej Mszy św., w jedności Ducha Świętego, w jednej lubelskiej wspólnocie świętowały swoje dziękczynienie Panu.
Chwała Panu! Gracias mi Dios!
Złote pozdrowienia Urszulańskiej Rodzinie en todo el mundo!
Wacława Witek i s. Iwona Dudzińska OSU

Dzisiejsza Ewangelia prowadzi nas do Jerozolimy. Jezus jest już bardzo blisko swojej męki. W poprzednich wersetach przychodzi do świątyni i spotyka się z arcykapłanami oraz starszymi ludu, którzy pytają Go: „Jakim prawem to czynisz?”. Jezus nie odpowiada im wprost, ale opowiada przypowieść.

W duchowej radości
przejdźmy przez to nasze krótkie życie.
św. Aniela Merici