logo
Aktualności

Formacja i zapobieganie

Z ramienia Konsulty Wyższych Przełożonych Zgromadzeń Żeńskich na Ukrainie uczestniczyłam w II Europejskiej Konferencji nt. „Formacja i zapobieganie - władza jako służba”. Odbywała się ona w stolicy Chorwacji, w Zagrzebiu, od 19 do 22 września 2019 r.

Na Konferencję przyjechali biskupi, księża, siostry i osoby świeckie z 20 krajów. Z Ukrainy wzięły w niej udział 22 osoby: 7 z Kościoła rzymskokatolickiego i 15 z Kościoła grekokatolickiego. Spotkania wspólne i praca w grupach odbywały się w Uniwersytecie Teologicznym w Zagrzebiu. Wszystko było tłumaczone na 4 języki (chorwacki, włoski, angielski i ukraiński). Konferencja została podzielona na 4 etapy.

1 etap - otwarcie Konferencji - przywitanie i przedstawienie Profesorów, którzy mówili o znaczeniu służby w świetle Pisma Świętego. W refleksji o władzy i służbie starano się ukazać pozytywne strony, mimo że nierzadko są wypaczenia w tej dziedzinie. Z wypowiedzi prelegentów wybrzmiało przesłanie, by wpatrywać się w Baranka, do którego należy wszelka władza, i od Niego uczyć się sprawowania władzy w strukturach Kościoła.

2 etap - Drugi dzień był poświęcony wszelkiego rodzaju zranieniom: osobistym oraz innych osób, przede wszystkim tych, którzy doznali krzywdy w Kościele. W ostatnich latach można było dostrzec wiele różnych nadużyć w Kościele, dlatego też pochylaliśmy się nad tym tematem. W tym kontekście uświadomiliśmy sobie na nowo, że swój skarb nosimy naprawdę w glinianych naczyniach i nasza siła jest tylko w Bogu a nie w nas. Dlatego, przywołując ten bolesny problem, starliśmy się podchodzić do niego z perspektywy logiki Bożej, bo w niej widoczny jest płomyk nadziei - Oblubieniec nadal puka i czeka, by z nami wieczerzać. Na koniec dnia każdy uczestnik dostał gliniane naczynko...  symbol  skarbu noszonego w kruchych naczyniach.

3 etap - prowadził nas do Emaus – naszego źródła powołania, do pierwszych spotkań z Umiłowanym, który powołał nas i zaprosił, byśmy zobaczyli, gdzie On przebywa. Tutaj próbowaliśmy dostrzec trudności w dosłyszeniu prawdziwego głosu, gdyż on często staje sie podobny do szumu słyszanego w przyłożonej do uszu muszli, kiedy głos, który nas woła bywa rozmyty, ale na który - pomimo wszystko - pragniemy odpowiadać: Mów Panie, bo sługa Twój słucha! Kiedy powracamy do źródeł, nasze serce odmładza się, „kości stają się niby świeża zieleń” - i to nam daje siły, by iść w kierunku naszego codziennego Jeruzalem, gdzie łamiemy nasz chleb codzienny.  Na koniec każdy podchodził, by otrzymać muszlę - symbol słuchania.

Ostatni etap - to krok ku naszej braterskiej Eucharystycznej jedności. Uroczysta Msza św. na zakończenie miała miejsce w katedrze. Wydarzenie to inspiruje nas do nowego początku. Razem otwieramy drzwi Oblubieńcowi, który zaprasza nas na Paschalną wieczerzę. W spotkaniu z Barankiem przy łamaniu chleba, rozpoznajemy nasze powołanie, odkrywamy, gdzie jest źródło naszego szczęścia i czym jest życie ofiarowane innym, w modlitwie, w ciszy, w chwilach trudnych i radosnych.

Konferencja była przeplatana wykładami, dzieleniem się doświadczeniem, ciszą i modlitwą, zachęcała do odnowienia naszego powołania, podpowiadała jak pełnić władzę w duchu służby.

Dziekuję wszytkim, dzięki którym mogłam w niej wziąć udział i ubogacić się.

                                                                                        s. Tetiana Lesiuk OSU

XXVIII Niedziela Zwykła

Wdzięczność znaczy to Bogu powiedzenie Bogu „TAK”, Bogu jako Dawcy, jako Stwórcy, jako Panu. Jest to także zaakceptowanie prawdy, że Bóg jest Bogiem, my zaś słabymi ludźmi.

 

 

Na dziś

Nie wystarczy bowiem coś zacząć,
jeśli zabraknie wytrwałości.

św. Aniela Merici