Życie konsekrowane jest sercem Kościoła – lubi powtarzać papież Franciszek - i tak jak w organizmie ludzkim kondycja człowieka zależy od kondycji jego serca, tak w życiu Kościoła wspólnoty zakonne decydują o jego żywotności.
Przywołując te słowa w związku z obchodzonym 2 lutego 2024 r. XVIII Dniem Życia Konsekrowanego, prosimy wszystkich, którym zależy na dobru Kościoła o modlitwę za osoby konsekrowane, by sprostały temu zadaniu i o dar nowych powołań do życia zakonnego.
Konsekrowanym dedykujemy natomiast słowa zachęty Franciszka:
Najmilsi, najmilsze, odnówmy dziś z entuzjazmem naszą konsekrację! Zapytajmy siebie, jakie motywy kierują naszymi sercami i naszymi czynami, jaka jest odnowiona wizja, do której pielęgnowania jesteśmy powołani, a przede wszystkim weźmy w ramiona Jezusa. Nawet jeśli doświadczamy zmęczenia i znużenia – to się zdarza: również rozczarowania, zdarza się - róbmy to, co Symeon i Anna, którzy cierpliwie oczekują na wierność Pana i nie pozwalają się pozbawić radości spotkania. Idźmy ku radości spotkania: to jest bardzo piękne! Postawmy Go na nowo w centrum i idźmy naprzód z radością. Niech tak się stanie!

Ewangelia tej niedzieli prowadzi nas w samo sedno tego napięcia między bliskością Boga a ludzką niezdolnością rozpoznania Go bez miłości. Kiedy Jan wypowiada słowa: „Oto Baranek Boży”, nie tworzy nowego obrazu. Sięga po język głęboko zakorzeniony w pamięci Izraela. Jest ofiarą składaną zamiast człowieka, a nie obok niego. To zwierzę, które nie broni się, nie ucieka, nie walczy – i właśnie dlatego może zostać złożone na ołtarzu.

Wiernie i radośnie
trwajcie w rozpoczętym dziele.
św. Aniela Merici