Słowo mindfulness, czyli uważność, coraz częściej pojawia się w rozmowach o zdrowiu psychicznym, stresie i życiu w biegu. Oznacza ono świadome bycie „tu i teraz”: zauważanie swoich myśli, emocji, ciała i świata - bez oceniania, bez ucieczki, z otwartością i życzliwością.
Choć mindfulness kojarzy się często z nurtami świeckimi lub wschodnimi, chrześcijaństwo od wieków zna uważność zakorzenioną w relacji z Bogiem. Biblia nie zachęca do „pustki umysłu”, ale do czujnego serca, do trwania przed Bogiem, do życia świadomego, a nie rozproszonego. Modlitwa, medytacja Słowa, wsłuchiwanie się w to, co dzieje się w nas i wokół nas - to wszystko jest głęboko chrześcijańskie.
Św. Aniela Merici żyła właśnie taką uważnością. Była kobietą:
Ta nowenna jest zaproszeniem, by uczyć się uważności razem ze św. Anielą - nie po to, by skupić się tylko na sobie, ale by lepiej słyszeć Boga, lepiej rozumieć siebie i mądrzej kochać innych.
Dzień 1 - Uważność jako obecność „tu i teraz”
Św. Aniela Merici żyła w czasach, które również nie sprzyjały skupieniu. Wojny, choroby, niepewność jutra, kruchość życia…Wszystko to sprawiało, że człowiek łatwo mógł uciec w lęk, w rozpamiętywanie strat albo w marzenia o innym świecie. A jednak Aniela pozostała kobietą głęboko obecną. Nie żyła obok rzeczywistości ani ponad nią. Żyła w niej - uważnie, świadomie, z sercem zakorzenionym w Bogu.
Jej uważność nie polegała na skupieniu się na sobie, lecz na zdolności bycia tam, gdzie rzeczywiście toczy się życie. Potrafiła zatrzymać się przy człowieku, przy jego historii, przy tym, co aktualnie przeżywał. Dlatego pisała do swoich sióstr, by były troskliwe i czujne, by znały i rozumiały postępowanie tych, które zostały im powierzone, i by dostrzegały zarówno ich potrzeby duchowe, jak i doczesne. Aniela wiedziała, że miłość nie działa w wyobrażeniach, lecz w teraźniejszości. Bóg przychodzi zawsze „teraz” - nie w tym, co było, i nie w tym, co dopiero ma się wydarzyć.
Mindfulness Anieli to bycie „tu i teraz”, to zgoda na miejsce, ludzi i sytuację, w której dziś mnie postawił Bóg.
Pytanie:
Czy potrafię być obecna/obecny w tym, co teraz przeżywam, zamiast ciągle uciekać myślami gdzie indziej?
Ewangelia tej niedzieli prowadzi nas w samo sedno tego napięcia między bliskością Boga a ludzką niezdolnością rozpoznania Go bez miłości. Kiedy Jan wypowiada słowa: „Oto Baranek Boży”, nie tworzy nowego obrazu. Sięga po język głęboko zakorzeniony w pamięci Izraela. Jest ofiarą składaną zamiast człowieka, a nie obok niego. To zwierzę, które nie broni się, nie ucieka, nie walczy – i właśnie dlatego może zostać złożone na ołtarzu.
Nie wystarczy bowiem coś zacząć,
jeśli zabraknie wytrwałości.
św. Aniela Merici
