W stolicy Peru, Limie, 28 października obchodzone jest jedno z najważniejszych corocznych wydarzeń religijnych w Ameryce Południowej: procesja z obrazem Pana Cudów (Senor de los Milagros).
Początki kultu Pana Cudów sięgają około 1650 roku, kiedy to murzyńscy niewolnicy namalowali wizerunek ukrzyżowanego Chrystusa na ścianach domu, w którym się spotykali. Mieścił się on w dzielnicy Pachacamilla. Dziś w tym miejscu znajduje się klasztor.
13 listopada 1655 roku doszło do trzęsienia ziemi, ale pomimo zniszczeń, mur z wizerunkiem pozostał nieuszkodzony. Od tamtego czasu podobizna wizerunku każdego roku jest obnoszona po ulicach Limy, a towarzyszą mu tłumy ludzi, z których większość ubrana jest na fioletowo (oznaka pokuty).
Niestety, w tym roku - z powodu pandemii - procesja nie może się odbyć. Ludzie przychodzą przed sanktuarium, w którym znajduje się cudowny wizerunek Ukrzyżowanego, modlą się na ulicy i przekazują służbie porządkowej przynoszone kwiaty. S. Barbara Żaba, która od kilku lat pracuje w Limie, przesyła krótką relację zdjęciową na ten temat. Zapewnia też o modlitwie do Pana Cudów w intencji naszego narodu.
Ewangelia tej niedzieli prowadzi nas w samo sedno tego napięcia między bliskością Boga a ludzką niezdolnością rozpoznania Go bez miłości. Kiedy Jan wypowiada słowa: „Oto Baranek Boży”, nie tworzy nowego obrazu. Sięga po język głęboko zakorzeniony w pamięci Izraela. Jest ofiarą składaną zamiast człowieka, a nie obok niego. To zwierzę, które nie broni się, nie ucieka, nie walczy – i właśnie dlatego może zostać złożone na ołtarzu.
Trzeba słuchać rad i natchnień,
które Duch Święty nieustannie wzbudza
w sercach naszych.
św. Aniela Merici
