W dniach 18–25 lipca 2026 roku Kraków stał się miejscem wyjątkowego spotkania młodych urszulanek z różnych zakątków Europy. Wzięło w nim udział 18 sióstr z Chorwacji, Czech, Francji, Ukrainy i Polski – od postulantek, przez juniorystki, aż po młode profeski. Choć różniły nas języki, kultury i doświadczenia, bardzo szybko odkryłyśmy, że łączy nas coś znacznie głębszego – to samo powołanie, ten sam charyzmat, wspomnienia z czasu wspólnej formacji w nowicjacie, a przede wszystkim pragnienie coraz pełniejszego życia Ewangelią na wzór św. Anieli Merici.

Był to tydzień intensywny, bogaty w spotkania, rozmowy i doświadczenia, ale także dobrze zharmonizowany. Nie zabrakło czasu na wspólną modlitwę, Eucharystię i Liturgię Godzin, konferencje, pracę w grupach, indywidualne rozmowy, rekreację oraz odkrywanie piękna Krakowa i miejsc szczególnie ważnych dla naszego życia duchowego.

Tematem spotkania było „Proroctwo obecności”, zaczerpnięte z Listu do osób konsekrowanych na Dzień Życia Konsekrowanego 2026. Już od pierwszych dni okazało się, że ten temat poruszył serca wszystkich uczestniczek. Wysłuchane konferencje, wspólna refleksja oraz praca w grupach pomogły nam odkrywać, że w świecie pełnym pośpiechu, niepewności i samotności jednym z najpiękniejszych świadectw osoby konsekrowanej może być po prostu wierna, uważna i pełna miłości obecność.

Wiele z nas podkreślało, że już sama obecność każdej siostry na tym spotkaniu była pierwszym i bezcennym darem. Czas spędzony razem pokazał, że budowanie relacji, wzajemne słuchanie i dzielenie się doświadczeniem stają się przestrzenią, w której działa sam Bóg.

Szczególnie poruszającym momentem była konferencja i dzielenie się doświadczeniem bycia córką  św. Anieli naszej s. Oksany z Kijowa. Jej świadectwo, naznaczone doświadczeniem życia w czasie wojny, wprowadziło nas w głębszą refleksję nad tym, czym jest nadzieja, odwaga i wierna obecność pośród codziennych wyzwań. Stało się ono pięknym wprowadzeniem do dnia skupienia przeżywanego pod opieką naszej Patronki – św. Anieli Merici.

Wspólny czas wypełniły również pielgrzymki. Modliłyśmy się w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia i przy relikwiach św. Faustyny w Łagiewnikach, zawierzyłyśmy nasze powołanie Maryi na Jasnej Górze, a także odwiedziłyśmy opactwo benedyktynów w Tyńcu, gdzie uczestniczyłyśmy we Mszy Świętej i zwiedzałyśmy klasztor.

Nie zabrakło także odkrywania piękna Polski. Duże wrażenie zrobiła na nas Kopalnia Soli w Wieliczce – niezwykłe podziemne miasto, którego piękno i historia zachwyciły wiele z nas. Z Wieliczki wyruszyłyśmy pieszo do Sierczy, gdzie kolejna wspólnota urszulanek przyjęła nas z wielką serdecznością i gościnnością. W mniejszych grupach miałyśmy również okazję zobaczyć Rynek Główny, Sukiennice i Wawel – miejsca, które pozwoliły lepiej poznać historię i kulturę Krakowa.

Niezwykle cennym darem była obecność ks. Matthew ze Szkocji, który każdego dnia sprawował Eucharystię i głosił nam homilie oraz towarzyszył nam we wspólnej modlitwie i spotkaniach. Jego posługa przypominała nam, że Kościół jest wspólnotą przekraczającą granice narodów i języków.

Oczywiście nie zabrakło także chwil zwyczajnej siostrzanej radości. Odwiedzając nasze wspólnoty doświadczałyśmy prawdziwie polskiej gościnności – były pierogi, jagodzianki i wiele innych regionalnych przysmaków, przygotowanych z ogromnym sercem. Przy wspólnym stole rodziły się rozmowy, śmiech i więzi, które – mamy nadzieję – pozostaną z nami na długo.

Proroctwo obecności – wyzwanie na dziś

Hasło naszego spotkania okazało się czymś znacznie więcej niż tylko tematem konferencji. Proroctwo obecności stało się zaproszeniem do ponownego odkrycia istoty życia konsekrowanego i naszej urszulańskiej misji. W świecie, który często ceni skuteczność bardziej niż relacje, a działanie bardziej niż bycie, Bóg przypomina nam, że największe dobro rodzi się z wiernej obecności.

Osoba konsekrowana jest wezwana, aby być znakiem Boga, który nie opuszcza człowieka. Prorocza obecność nie polega przede wszystkim na wielkich dziełach czy spektakularnych inicjatywach, ale na codziennej wierności, gotowości do słuchania, towarzyszenia i budowania wspólnoty. To obecność, która daje nadzieję, niesie pokój i pozwala drugiemu człowiekowi doświadczyć, że jest kochany.

Wracamy do naszych wspólnot z przekonaniem, że właśnie taka obecność – cicha, wierna i pełna miłości – jest jednym z najpiękniejszych proroctw, jakie możemy nieść współczesnemu światu.

Z wdzięcznością

Z całego serca dziękujemy wszystkim Prowincjom, które umożliwiły siostrom udział w tym spotkaniu. Dziękujemy za zaufanie, otwartość i troskę o wspólną formację młodych urszulanek.

Nasza wdzięczność kieruje się również do wszystkich sióstr, które wspierały nas swoją modlitwą oraz konkretnym zaangażowaniem. W sposób szczególny dziękujemy siostrom ze wspólnoty w Krakowie za ogrom pracy włożony w przygotowanie tego tygodnia, za serdeczną gościnność, hojność, troskę o każdy szczegół i otwarte serca. Dzięki Wam każda z nas mogła doświadczyć, że urszulański dom to miejsce, do którego zawsze wraca się z radością.

Ufamy, że zasiane podczas tego tygodnia dobro będzie owocowało w naszych wspólnotach, a doświadczenie spotkania pozostanie dla każdej z nas przypomnieniem, że NAJPIĘKNIEJSZYM DAREM, JAKI MOŻEMY OFIAROWAĆ ŚWIATU, JEST NASZA WIERNA I PEŁNA MIŁOŚCI OBECNOŚĆ.

s. Jana OSU