W dniach 20 – 22.09 2019 r. odbyło się w Warszawie nasze spotkanie, tzw. „rocznikowe”. Pierwszą profesję złożyłyśmy w 1998 r. i dopiero teraz udało nam się spotkać, by pobyć razem jako siostry i kobiety, które łączy ta sama … Miłość – Jezus Chrystus.
Przez 24 lata od wstąpienia Jezus kształtował każdą z nas według swojego zamysłu. Przed laty żadna z nas nie wiedziała, ani nie próbowała nawet odgadnąć, jakimi drogami Pan nas będzie prowadził. Dziś widzimy, że Jego Dzieło Zbawienia realizuje się nieustannie w naszym życiu przede wszystkim przez nasze „fiat” wypowiedziane przed laty i powtarzane każdego dnia na nowo. Jesteśmy wdzięczne za te chwile dzielenia się, wymiany doświadczenia
i po prostu wspólnego bycia RAZEM. Dobrze jest od czasu do czasu poczuć jedność serc bijących i podejmujących trud dla wspólnego CELU.
Dziękujemy s. Ewie i siostrom ze wspólnoty warszawskiej za troskę, otwartość
i towarzyszenie nam we wspólnej modlitwie i radowaniu się.
s. Lucjana Kożak OSU

Ewangelia tej niedzieli prowadzi nas w samo sedno tego napięcia między bliskością Boga a ludzką niezdolnością rozpoznania Go bez miłości. Kiedy Jan wypowiada słowa: „Oto Baranek Boży”, nie tworzy nowego obrazu. Sięga po język głęboko zakorzeniony w pamięci Izraela. Jest ofiarą składaną zamiast człowieka, a nie obok niego. To zwierzę, które nie broni się, nie ucieka, nie walczy – i właśnie dlatego może zostać złożone na ołtarzu.

Posłuszeństwo
jest w człowieku wielkim światłem,
które sprawia, że każdy czyn staje się dobry
i godny przyjęcia.
św. Aniela Merici