Wiosna, z każdej strony, zagląda do naszej SAMOTNI w Pruszczu, a my w dniach 10-16 marca 2025 r. przeżywałyśmy bardzo kameralne, rekolekcje wielkopostne z pisaniem ikony krzyża.
Powstawaniu ikony towarzyszyła wspólna modlitwa psalmami i adoracja Jezusa Eucharystycznego, obecnego, od środy Popielcowej, w naszym domu. Praca nad ikoną i wspólnie przygotowane posiłki, odpoczynek w Tucholskich lasach, rozważanie Słowa Bożego i cisza, dzielenie się doświadczeniem wiary, ikony i życia, przeplatały się każdego dnia, tworząc klimat tych specyficznych rekolekcji.
To był piękny czas, prawdziwie Boże SPA dla duszy – jak powiedziała Ola.
Bogu niech będą dzięki!
S. Weronika Dryl
Ewangelia tej niedzieli prowadzi nas w samo sedno tego napięcia między bliskością Boga a ludzką niezdolnością rozpoznania Go bez miłości. Kiedy Jan wypowiada słowa: „Oto Baranek Boży”, nie tworzy nowego obrazu. Sięga po język głęboko zakorzeniony w pamięci Izraela. Jest ofiarą składaną zamiast człowieka, a nie obok niego. To zwierzę, które nie broni się, nie ucieka, nie walczy – i właśnie dlatego może zostać złożone na ołtarzu.
Posłuszeństwo
jest w człowieku wielkim światłem,
które sprawia, że każdy czyn staje się dobry
i godny przyjęcia.
św. Aniela Merici
