S. Wacława Witek w minionym roku przebywała w Polsce. W czasie pobytu mogła nie tylko cieszyć się polskim latem, ale i stopniowym wypełnieniem się jej „skarbonki misyjnej”. Teraz może z jej zawartości czerpać, by sprawiać innym radość. I za to DZIĘKUJE!
Serdecznie dziękuje wspólnotom i każdej siostrze za modlitwę i ofiary pieniężne na rzecz naszych podopiecznych w Peru. Za część otrzymanej kwoty kupiłyśmy książeczki z perykopą ewangeliczną przeznaczoną na dany dzień 2021 roku.
W dniu 27 grudnia 2020 r., w niedzielę Świętej Rodziny, rozdałyśmy je – wraz z innymi darami - rodzinom uczestniczącym w katechezie. Jakież było moje zdziwienie, gdy zobaczyłam radość wszystkich bez wyjątku, i wielką wdzięczność. Sposób, w jaki ją przyjmowali był bardzo wymowny – dosłownie czynili to tak, jakby otrzymali coś bardzo cennego. Bardzo to było wzruszające! Teraz w czasie nasilenia pandemii i związanych z tym lęków oraz napięć, myślę, że czytanie Słowa Bożego jest jakby promykiem światła i nadziei na każdy dzień. Dziękuję serdecznie!
s. Wacława Witek OSU

Ewangelia tej niedzieli prowadzi nas w samo sedno tego napięcia między bliskością Boga a ludzką niezdolnością rozpoznania Go bez miłości. Kiedy Jan wypowiada słowa: „Oto Baranek Boży”, nie tworzy nowego obrazu. Sięga po język głęboko zakorzeniony w pamięci Izraela. Jest ofiarą składaną zamiast człowieka, a nie obok niego. To zwierzę, które nie broni się, nie ucieka, nie walczy – i właśnie dlatego może zostać złożone na ołtarzu.

W duchowej radości
przejdźmy przez to nasze krótkie życie.
św. Aniela Merici