W weekend, 12-14 kwietnia 2024 r., w Kokotku koło Lublińca, miało miejsce spotkanie przełożonych i ekonomek wspólnot urszulańskich. Jaki był jego cel? Tym razem akcent położony został na sprawę formacji osobistej, co w praktyce przekłada się na jakość bycia razem i współpracy. Pomagała nam w tym pani Urszula Kotas, która poprowadziła warsztaty Od integracji do komunii(kacji).
Nie mogło jednak zabraknąć czasu na omówienie spraw nurtujących siostry odpowiedzialne za zarządzanie wspólnotami i ich dobrami. Miałyśmy też możliwość pobycia razem, trwania w wielkanocnej radości oraz radowania się urokami wiosny, której oznak w Kokotku nie trzeba było szukać. Spotykałyśmy je na każdym kroku, zaczynając od świeżej zieli otaczającego „Oblacką przystań” lasu i śpiewu zamieszkujących go ptaków po rodziny kacze osiadłe na brzegu jeziora, nad którym położony jest ośrodek.
Ewangelia tej niedzieli prowadzi nas w samo sedno tego napięcia między bliskością Boga a ludzką niezdolnością rozpoznania Go bez miłości. Kiedy Jan wypowiada słowa: „Oto Baranek Boży”, nie tworzy nowego obrazu. Sięga po język głęboko zakorzeniony w pamięci Izraela. Jest ofiarą składaną zamiast człowieka, a nie obok niego. To zwierzę, które nie broni się, nie ucieka, nie walczy – i właśnie dlatego może zostać złożone na ołtarzu.
Dusza czuje się wezwana
podążać jedynie tą drogą,
którą jej wyznacza Ten,
za którym tak żarliwie tęskni.
św. Maria od Wcielenia
