Trzeci i czwarty weekend marca 2025 (14-16 marca i 21-23 marca) pozostaną długo w pamięci szesnastu uczestniczek warsztatów ikonopisarskich zorganizowanych w naszej wrocławskiej szkole.
Warsztaty prowadziła s. Daria Klich. W programie znalazły się podstawy teologii ikony oraz modlitwa ikoną. Te dni były swoistego rodzaju kontemplacją Bożego Oblicza z pędzlem w ręku, ponieważ każda z uczestniczek pisała własną ikonę Chrystusa Pantokratora. Dla wszystkich było to duchowe przeżycie wielkopostne, wymagające cierpliwości, wytrwałości, wyciszenia, modlitwy. W tym trudzie wyłaniała się ikona Chrystusa. Doświadczyłyśmy, że życie jest jak pisanie ikony.
Ewangelia tej niedzieli prowadzi nas w samo sedno tego napięcia między bliskością Boga a ludzką niezdolnością rozpoznania Go bez miłości. Kiedy Jan wypowiada słowa: „Oto Baranek Boży”, nie tworzy nowego obrazu. Sięga po język głęboko zakorzeniony w pamięci Izraela. Jest ofiarą składaną zamiast człowieka, a nie obok niego. To zwierzę, które nie broni się, nie ucieka, nie walczy – i właśnie dlatego może zostać złożone na ołtarzu.
Nie wystarczy bowiem coś zacząć,
jeśli zabraknie wytrwałości.
św. Aniela Merici
