Dzień Zmartwychwstania Pańskiego był dla nas wyjątkowo radosny, ponieważ gościłyśmy na obiedzie ukraińskie rodziny, które znalazły schronienie w naszym wrocławskim klasztorze. Liczna - 30 osobowa - grupa zasiadła z nami do stołu, aby wspólnie świętować i cieszyć się, że Chrystus zmartwychwstał, że żyje i jest obecny pośród nas.
Ten wspólny posiłek miał wyjątkowy charakter - zbliżył nas do siebie, pozwolił nam wzajemnie się poznać i ucieszyć się sobą. Wyjątkowo wzruszający był występ przygotowany, specjalnie dla sióstr, przez naszych ukraińskich gości. Jako wyraz wdzięczności za to, że mogą razem z nami mieszkać zaśpiewali piosenki w swoim narodowym języku. Serca sióstr skradły spontaniczne występy najmłodszych artystek (dziewczynek w wieku ok. 2,5 lat), które wykonywały taneczne ruchy do każdej piosenki. Przez chwilę mogliśmy wszyscy zapomnieć o smutku i troskach, jakie towarzyszą na nam co dzień, zwłaszcza w kontekście toczącej się na Ukrainie wojny i dać się opanować radości. Wspólny obiad ujawnił, że nasze serca wypełnione są dobrocią, miłością
i wdzięcznością. Dziękujemy naszym ukraińskim przyjaciołom, którzy pokazali nam, że można stracić wszystko, dom, dobra materialne, a posiadać tak wiele duchowo.
s. Agnieszka Świętoń
Ewangelia tej niedzieli prowadzi nas w samo sedno tego napięcia między bliskością Boga a ludzką niezdolnością rozpoznania Go bez miłości. Kiedy Jan wypowiada słowa: „Oto Baranek Boży”, nie tworzy nowego obrazu. Sięga po język głęboko zakorzeniony w pamięci Izraela. Jest ofiarą składaną zamiast człowieka, a nie obok niego. To zwierzę, które nie broni się, nie ucieka, nie walczy – i właśnie dlatego może zostać złożone na ołtarzu.
Proście Go, uniżajcie się wobec niezmierzonej potęgi Boga.
św. Aniela Merici
