24. NIEDZIELA ZWYKŁA C Łk 15,1-32

Ewangelia Miłosierdzia

Posługując się przypowieściami z 15. rozdziału Ewangelii św. Łukasza, Jezus ukazuje w nowym świetle swego Ojca, troszczącego się szczególnie o tych, którzy zagubili się w życiu. Bóg pragnie ich odzyskać i zbawić. Faryzeusze, natomiast, pogardzali takimi i potępiali ich.

Przypowieść o synu marnotrawnym jest  jedną z najpiękniejszych w Ewangelii. Jezus ukazuje w niej nie surowego i bezwzględnego sędziego, lecz miłosiernego, przebaczającego, kochającego Ojca, który raduje się z każdego odzyskanego dziecka.

Przypowieści z 15 rozdziału skierowane są do faryzeuszy, którzy krytykowali Jezusa za Jego dobroć i miłosierdzie względem grzeszników i celników. Echo faryzejskiego podejścia do tej kategorii ludzi możemy znaleźć w złości starszego syna z powodu powrotu marnotrawnego, lecz nawróconego brata  (ww. 28-30).

Młodszy syn chce maksymalnie i bez umiaru korzystać z życia. Znudził mu się sposób przykładnego życia w domu rodzinnym. Opuszcza dom i wyrusza w dalekie strony gdzie żyje rozrzutnie, trwoniąc  wyłudzony od ojca spadek. Gdy zrujnował swoje życie i znalazł się na samym dnie nędzy, zrozumiał, co stracił . Pełen żalu i skruchy wraca do ojca, który przyjmuje go z miłością , przebacza , okazuje  miłosierdzie i przywraca utraconą pozycję i prawa syna.

Syn marnotrawny pokazuje  jak można zerwać z grzesznym stylem życia i wrócić do przebaczającego Boga – najlepszego Ojca.

Starszy syn, który pozornie żyje przykładnie, zgodnie z zasadami Prawa, jest pełen pretensji do ojca. Na powrót brata reaguje złością i gniewem. Nie akceptuje nawróconego brata, gardzi nim.

Jest on symbolem nie tylko faryzeuszy, ale również tych, którzy za fasadą ostentacyjnej pobożności, ukrywają swoje ciemne strony. 

Ojciec z przypowieści jest  obrazem miłosiernego Boga ; kocha obu synów, darzy ich czułością i serdeczną troska.  Ojciec, który wychodzi na spotkanie powracającego, zaginionego dziecka wychodzi również, aby spotkać się z  starszym , zagniewanym synem.

Zaprasza swoich synów do radosnego życia, do świętowania, do wzajemnego zrozumienia i miłości.

Bóg Ojciec zawsze, z otwartymi ramionami, przyjmuje każdego, kto do Niego powraca. Pokornym i skruszonym sercem Bóg nie gardzi (por. Ps 51,19).

Miłosierdzie jest źródłem radości, ukojenia i pokoju; jest błogosławieństwem, dobrodziejstwem i zwycięstwem w naszym życiu.

Prośmy o łaskę rozpoznania naszego Boga: znalezienia w jego przebaczeniu naszej radości, w Jego miłosierdziu naszej nadziei.

Jeśli jesteśmy wdzięczni za  miłosierdzie w naszym życiu, wówczas radością  dla nas będzie  świadczenie miłosierdzia względem innych. Miłosierdzie leczy pragnienia zemsty i łagodzi  gniew. Przez miłosierdzie  mamy udział w radości Jezusa. Miłosierdzie jest bijącym sercem Ewangelii (Papież Franciszek) .     

s. Boguchwała Kuras OSU

więcej rozważań »