logo

2020-03-29 V Niedziela Wielkiego Postu

V NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU - A J 11, 1-45

     
           
                                                                     

Panie, gdybyś tu był...

Dzisiejsza Ewangelia opisuje wyjątkowy moment z życia Jezusa odsłaniający w pełni Jego człowieczeństwo, a także bóstwo.  

Grób Łazarza jest miejscem największego cudu Jezusa, który świadczy o  władzy Boga nawet nad śmiercią. Chrystus  jest zmartwychwstaniem i życiem.

Przy grobie Łazarza, Jezus wzruszył się i zapłakał. Syn Boży bardzo głęboko przeżywał  śmierć swojego oddanego przyjaciela oraz cierpienia Marty i Marii po stracie brata. W Betanii objawia swoje prawdziwe człowieczeństwo. Jest bliski, czuły, współczujący. W ten sposób objawia czułe Oblicze Ojca.

Bóg, który płacze nad śmiercią przyjaciela, jest również z nami, jest w naszych obawach, troskach, niepokoju, cierpieniach. Kocha nas po ludzku. Kocha wszystkich ludzi.    

Jezus przyszedł wskrzeszać nas do nowego życia. Jest Słowem Boga. Do każdego z nas mówi: Kto we Mnie wierzy, to  choćby umarł, żyć będzie. W Chrystusie jest życie, a życie jest światłością ludzi, której nie ogarniają ciemności ( por J 1,4). Jezus, jest życiem, jest darem Ojca dla świata. Jest to życie wieczne ofiarowane  tym, którzy uwierzyli w Syna Bożego. Jest to życie, które nie uwalnia od śmierci fizycznej, lecz przemienia ludzkie bytowanie. 

Ci, którzy żyli zgodnie z wolą Boga, zmartwychwstaną do nowego życia. Jezus powiedział: Kto słucha słowa Mojego i wierzy w Tego, który Mnie posłał, ma życie wieczne i nie idzie na sąd, lecz ze śmierci przeszedł do życia.( por. J, 5,24).

Innym aspektem dzisiejszej Ewangelii jest wartości przyjaźni. W swoim ziemskim życiu Jezus miał również przyjaciół bardzo oddanych i wiernych. Wśród nich wymienić trzeba Łazarza i jego siostry Martę i Marię. W ich domu  doświadczał  ciepła rodzinnego,  przeżywał chwile radości, pokoju i serdecznej troski.

Niech nasze ludzkie serca przemienią się w duchową Betanię, gdzie Jezus poczuje się jak w domu, gdzie może odpoczywać w atmosferze miłości i prawdziwej przyjaźni.

Prawdziwa przyjaźń z Jezusem jest zawsze głęboka, szczera, wierna , chroni od zła, wyzwala z egoizmu, lęku i uzależnień . Przyjaźń z Jezusem prowadzi we właściwym kierunku - do Ojca Niebieskiego.

     

s. Boguchwała Kuras OSU

więcej rozważań »

„Odpocznijcie nieco” – biblijni bohaterowie korzystający z chill-outu

Ewangelia XI niedzieli zwykłej prowadzi nas najpierw do spojrzenia Jezusa. Zanim padnie choć jedno słowo o misji, zanim zostaną powołani apostołowie i wysłani na drogi Izraela, Jezus zatrzymuje wzrok na tłumach. To spojrzenie nie jest powierzchowne. Nie zatrzymuje się na liczbach, na zachowaniach ludzi ani na ich religijnej gorliwości. Sięga głębiej. Dociera do tego miejsca w człowieku, którego często nie widzą inni, a czasem nie dostrzegamy nawet my sami.

Na dziś

Miejcie nadzieję i mocną wiarę,
że Bóg pomoże wam we wszystkim.

św. Aniela Merici