I NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU C Łk 4,1-13

Nie samym chlebem żyje człowiek

Dzisiejsza Ewangelia prowadzi nas na pustynię, gdzie szatan swoimi pokusami próbował podważyć zaufanie Jezusa do Boga. Prowokował Go do realizowania swojej zbawczej misji za pomocą siły, prestiżu, bogactwa i próżności. Sugerował, aby Chrystus swoją mocą przemienił kamienie w chleb dla siebie, aby wykonał spektakularne widowiska dla wzbudzenia podziwu u ludzi, oraz dla zdobycia władzy i nadmiernego bogactwa tego świata.

Jezus stanowczo odrzucił wszystkie pokusy. Potwierdził swoje bezgraniczne zaufanie do Ojca i posłuszeństwo w realizowaniu Bożego zbawczego planu. 

Pokusy są zawsze aktualne i ujawniają się w różny sposób także dzisiaj. Oto niektóre z nich : łatwe zdobywanie bogactwa czy innych korzyści w sposób nieuczciwy i krzywdzący innych. Do tych pokus należą również pewne postawy życiowe np.: pycha, próżność, poszukiwanie prestiżu, wyróżnienia, korzystnego stanowiska w celu uzyskania poważania u ludzi, stawiania siebie w pozycji wyższości, lekceważenie innych.

Okres Wielkiego Post to czas na nawrócenie i powrót do Boga. To czas, aby zauważyć wszystko, co wymaga korekty i naprawy. To właściwy czas, aby z życzliwością spojrzeć na bliźniego, otoczyć go troska i miłością. Wielki Post to czas na nieustanne przyjmowanie nowej, radosnej i pełnej nadziei nowiny Paschy Pana (Papież Franciszek).

Bóg czeka na każdego człowieka, pragnie usunąć wszystko, co go obciąża i niszczy. Bóg chce uleczyć serce i umysł zagubionego. Pragnie uwolnić ludzi z fałszywego przekonania, że bogactwo, pycha, wyniosłość, prestiż i sława są źródłem siły, panowania i skutecznym sposobem na szczęśliwe życie.

Wielki Post jest czasem na budowanie głębokiej i bliskiej relacji
z przebaczającym, miłosiernym Ojcem.

s. Boguchwała Kuras OSU

więcej rozważań »