18 NIEDZIELA ZWYKŁA C Łk 12,13-21

Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi
Kol 3,2

Święty Łukasz podaje przejmującą przypowieść o losie zamożnego człowieka, egoistycznie gromadzącego dobra ziemskie tylko dla siebie, a zamkniętego na potrzeby innych. Ten bogaty człowiek, nie ma bliskich relacji z innymi ludźmi, nie posiada oddanych i wiernych przyjaciół. Jest osamotniony w swoich marzeniach o wesołych ucztach i zabawach.  Nazwany jest głupcem (por Łk 12,19n).

Zdobywanie bogactw i skarbów doczesnych dla zabezpieczenia szczęśliwej przyszłości, często odbiera człowiekowi pokój serca, napełnia go zbytnimi troskami i lękiem przed ich utratą. Jakość życia nie zależy od ilości dóbr materialnych, które nie są w stanie zaspokoić pragnień i oczekiwań ludzkiego. Serca. 

Nadmierna troska, egoistyczne zdobywanie coraz większego bogactwa, często oddala człowieka od Boga, a serce jego pozostaje ciągle nienasycone. Zabiegany za materialnym dobrobytem , nie znajduje czasu dla Boga, dla innych ludzi, na sprawy własnej duszy.

Jeśli dobra doczesne, zdobywane za wszelką cenę, stanowią największą wartość, i które chce egoistycznie zachować tylko dla siebie, wtedy jego serce należy do spraw tego świata a nie do Boga. Posiadanie bogactw i zbytnie przywiązanie do nich, czyni człowieka ubogim w innej dziedzinie. Ludzkie serce zmniejsza się gdy zniża się do poziomu zagarniętych dla siebie dóbr (A. Bloom).

Nie chodzi tu o normalną, obowiązującą człowiek zwykłą troskę o zabezpieczenie bytu i godziwe przeżycie dnia, lecz o egoistyczną, nienasyconą zachłanność.

Sprawcie sobie trzosy, które nie niszczeją, skarb niewyczerpany w niebie, gdzie złodziej się nie dostaje ani mól nie niszczy. Bo gdzie jest skarb wasz, tam będzie i serce wasze - mówi Jezus.

Skarby w niebie gromadzą ci, których serca pozostają wolne od przywiązania do spraw tego świata, którzy dobra przemijające wykorzystują dla dobrego celu. Ich serca zwrócone są ku Bogu i drugiemu człowiekowi.

Dzisiaj, Jezus zwraca się również do każdego z nas słowami: Nie troszczcie się zbytnio o życie. Co macie jeść, ani o ciało, czym macie się przyodziać (…). Ojciec wasz wie, że tego potrzebujecie. Starajcie się raczej o Jego królestwo, a te rzeczy będą wam dodane (por.Łk 12,22n; Mt 6,31-34).

s. Boguchwała Kuras OSU

więcej rozważań »