I NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU A Mt 4,1-11

Nie samym chlebem żyje człowiek

Rozpoczynając swoją działalność publiczną, Jezus udał się na pustynię. Przebywał tam przez 40 dni. Modlił się, pościł, był kuszony przez szatana, który dążył do tego, by Jezus realizował swoją misję za pomocą siły, prestiżu, bogactwa czy próżności. Szatan kusił do wykonania widowiska, aby wzbudzić podziw u ludzi, dla zdobycia władzy oraz nadmiernego bogactwa tego świata. Chrystus stanowczo odrzucił pokusy. Objawił swoje Synostwo Boże jako bezgraniczne zaufanie i posłuszeństwo w realizowaniu zbawczego planu Ojca.

Pokusy, które Chrystus odrzucił, są zawsze aktualne i ujawniają się w różny sposób, także w obecnej rzeczywistości. Można tu wymienić niektóre z nich, np. zdobywanie bogactwa oraz różnych wartości doczesnych, często w sposób nieuczciwy, krzywdzący innych ludzi, zwłaszcza biednych i ciężko pracujących.

Do tych pokus należą również pewne postawy życiowe takie, jak: pycha, próżność, poszukiwanie prestiżu, wyróżnienia, korzystnego stanowiska dla zyskania uznania i poważania u ludzi, stawianie siebie w pozycji wyższości, dyskwalifikując i lekceważąc innych ludzi.

Okres Wielkiego Postu to czas na nawrócenie i powrót do Boga. To czas, aby zauważyć to wszystko, co wymaga korekty i naprawy. To właściwy czas, aby z życzliwością spojrzeć na bliźniego, otoczyć go troską i miłością. Jest to czas odpowiedni i dobry na odzyskanie radości i ufności, że jesteśmy umiłowanymi dziećmi Bożymi (por. Papież Franciszek).

Bóg czeka na nas, pragnie usunąć wszystko, co nas obciąża, chce uleczyć nasze serca i umysły. Bóg pragnie uwolnić ludzi z fałszywego przekonania, że bogactwo, pycha i wyniosłość, prestiż i sława są źródłem siły, panowania czy skutecznym sposobem na szczęśliwe życie.

s. Boguchwała Kuras OSU

  -------------------------------------------------

Wielki Post jest czasem na budowanie głębokiej i bliskiej relacji
z przebaczającym, miłującym i miłosiernym Ojcem.

więcej rozważań »