III NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU A J 4,5-42

Żywa Woda

Ewangeliczne opowiadanie o Samarytance dotyczy również naszego życia. To, co zdarzyło się przy studni Jakubowej, w jakiś sposób odnosi się też do naszego spotkania z Jezusem.

Jezus przychodzi szukać zagubionego człowieka i prowadzi go do coraz głębszej, osobistej, bliskiej relacji z Bogiem.

Jezus czeka na nas w różnych sytuacjach naszego życia i do nas także kieruje słowa: Daj mi się napić. W ten sposób prosi, abyśmy pokazali Mu głębię swojego serca. Prosi, by opowiedzieć Mu szczerze całą prawdę o sobie i pokazać Mu swoją prawdziwą twarz.

Chrystus pragnie ofiarować nam żywą wodę, która stanie się w nas obfitym źródłem na życie wieczne (J 4,14).

Żywa woda jest symbolem Ducha Świętego, jest miłością płynącą z Jezusowego serca, jest źródłem zbawienia, które zaspokaja ludzkie pragnienie Boga i oczyszcza z wszystkiego, co utrudnia zjednoczenie z Nim. Jest to Duch Święty dawany bez ograniczenia (por. J 3,34). Żywa woda daje nowe życie, nowe możliwości, uwalnia od przeszłości.

Jezus uczy również o prawdziwym kulcie, którego celem jest głębsze poznanie Boga, budowanie osobistej, bliskiej relacji z Nim i szczera praktyka pobożności. Żywą Wodą jest Jezus Chrystus.

Boga trzeba czcić w duchu i prawdzie. Termin duch odnosi się w tym tekście do Ducha Świętego a prawda do Jezusa Chrystusa (por. J 14,6).

s. Boguchwała Kuras OSU

  -------------------------------------------------

Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie, niech przyjdzie do Mnie i pije.
Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki.
J 7,37; 4,14

więcej rozważań »