I NIEDZIELA ADWENTU Mk 13,33-37

Czuwajcie

Słowo Adwent oznacza: oczekiwanie, przybycie, obecność. W czasach starożytnych dotyczyło przybycie urzędnika, dostojnika, króla czy cesarza do jakiejś prowincji. W pogańskim języku religijnym termin ten stosowano do objawiającego się bóstwa. Natomiast chrześcijanie zastosowali słowo ADWENT do okresy liturgicznego oczekiwania na przyjście Chrystusa Króla - Władcę i Boga.

Jezus przychodzi i nawiedza swój lud. Jest stale obecny wśród nas. Czeka na nas w Eucharystii, w Ewangelii, w naszych bliźnich oraz w różnych sytuacjach życiowych.

W sposób widzialny, w pełni i w majestacie przybędzie powtórnie w momencie Paruzji. Dlatego trzeba czuwać i przygotowywać się podczas ziemskiego życia na tak ważne wydarzenie, które zadecyduje o naszym wiecznym przeznaczeniu. Najlepszym przygotowaniem jest odpowiedzialne przeżywanie każdego dnia wśród ludzi okazując im życzliwość, miłość, współczucie, pomoc, zrozumienie i przebaczenie. 

Ważnym elementem naszego życia jest spotkanie z Bogiem na modlitwie, oraz świadomość Jego aktywnej obecności przenikającej każdą dziedzinę naszego działania.

Pan, o którym mówi dzisiejsza Ewangelia, zostawił swój dom i wyjechał. Powierzył swoim sługom staranie i troskę o ten dom i czuwali aż do jego powrotu.

Jest taki dom, który Bóg powierzył naszej trosce i naszemu staraniu. Tym Bożym i naszym domem jest Kościół, cały świat, rzeczywistość, w której żyjemy, poruszamy się i jesteśmy. Domem Bożym i moim domem, jest moje serce i dusza, moje życie, uzdolnienia i możliwości. Bóg pragnie, byśmy odpowiedzialnie troszczyli się i dbali o nasz dom i przygotowali się na przyjście Pana.

s. Boguchwała Kuras OSU

  -------------------------------------------------

         Z ufnością i radością czekajmy na przyjście Pana,
naszego Boga i Zbawiciela.  

więcej rozważań »