2024-01-06 Uroczystość Chrztu Pańskiego
UROCZYSTOŚĆ CHRZTU PAŃSKIEGO Mk 1,7-11
Jezus pokornie przychodzi do Jana, aby wraz z innymi przyjąć chrzest. Chrystus identyfikuje się ze wszystkimi ludźmi przyjmując ludzką naturę wraz z jej ograniczeniami i słabościami. Chociaż był bez jakiejkolwiek, nawet najmniejszej winy czy niedoskonałości, chociaż nie potrzebował chrztu pokuty i nawrócenia, wybrał kondycję tych, którzy potrzebowali oczyszczenia i uwolnienie od swoich grzechów. Jezus wziął na siebie grzechy nas wszystkich, zanurzył je w wodach Jordanu i ostatecznie pokonał wszystkie ludzkie winy na krzyżu (por. W. Peters).
To jest mój Syn Umiłowany… powiedział Bóg Ojciec o Jezusie.
Chrzest Chrystusa jest symbolem naszego chrztu, przez który staliśmy się dziećmi Bożymi, przyjaciółmi, braćmi i siostrami Jezusa, obdarowanymi miłością Ducha Świętego.
Przyjęty chrzest zobowiązuje nas do dawania świadectwa o naszym życiu chrześcijańskim.
S. Boguchwała Kuras OSU
Gdy decydujemy się na przemianę naszego życia i nawracamy się,
głos Ojca z nieba mówi: To jest moje dziecko umiłowane.
Ewangelia tej niedzieli prowadzi nas w samo sedno tego napięcia między bliskością Boga a ludzką niezdolnością rozpoznania Go bez miłości. Kiedy Jan wypowiada słowa: „Oto Baranek Boży”, nie tworzy nowego obrazu. Sięga po język głęboko zakorzeniony w pamięci Izraela. Jest ofiarą składaną zamiast człowieka, a nie obok niego. To zwierzę, które nie broni się, nie ucieka, nie walczy – i właśnie dlatego może zostać złożone na ołtarzu.
W duchowej radości
przejdźmy przez to nasze krótkie życie.
św. Aniela Merici
