UROCZYSTOŚĆ OBJAWIENIA PAŃSKIEGO Mt 2, 1-12

Niezwykła Gwiazda
        

Bóg poprzez szczególny znak, przekazał mędrcom ze Wschodu wiadomość o narodzeniu Jezusa. Oni zobaczyli na niebie niezwykłą gwiazdę – gwiazdę  nowonarodzonego króla żydowskiego. Odpowiedzieli na ten szczególny  Boży znak i natychmiast udali się w daleką, nieznaną, niebezpieczną,  trudną podróż, aby odnaleźć zapowiedzianego króla i oddać mu hołd.

Mędrcy musieli pokonać liczne trudności, zmęczenie, dyskomfort i trudną drogę; musieli szukać nowonarodzonego Króla,  pytać o miejsce Jego pobytu , a po znalezieniu  Dzieciątka i Jego Matki, zachować tajemnicę przed Herodem.  

Gdy opuścili pałac króla Heroda w Jerozolimie, ruszyli w drogę. Gwiazda ukazała się ponownie, prowadziła ich aż zatrzymała się nad domem, w którym znaleźli  Jezusa z Maryją, Jego Matką i św. Józefem. Upadli na twarz, oddali Mu pokłon i ofiarowali  Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę (por. Mt 2, 9-11). Mędrcy ze Wschodu rozpoznali Boga w tym małym Dziecku leżącym w żłóbku. Oni znaleźli Jezusa, - Króla i Zbawiciela, ponieważ stale wpatrywali się w  ten szczególny znak – w gwiazdę, która  zaprowadziła ich aż do Betlejem.

Mędrcy ze Wschodu, chociaż byli poganami, uczcili Jezusa i oddali Mu hołd jako Królowi. Ich postawa i sposób bycia kontrastuje z ignorancją okazywaną Synowi Bożemu przez niektórych ludzi i przywódców religijnych Jego narodu, oraz z wrogością i nienawiścią króla Heroda. 

Mędrcy byli szczęśliwi i błogosławieni, ponieważ prowadziła ich  szczególna gwiazda aż do Zbawiciela. Napełnieni radością i wdzięcznością, przemienieni, łaską Bożą, inną drogą wrócili do swojego kraju.

W ciemności dzisiejszego świata, w podróży do Boga prowadzi nas  Duch Święty, piękno natury, Dekalog i Słowo Boże zawarte w Piśmie Świętym, Kościół Chrystusowy, świadectwa ludzi wierzących, ich wiara i nasza wiara.

To są nasze gwiazdy świecące nad naszą drogą do szczęścia wiecznego.

Trzeba pamiętać także o tych, którzy idą przez życie  poszukując Boga. Niech wędrują wytrwale i z wiarą Mędrców, od nikłego światła gwiazdy aż do lśniącego i chwalebnego Światła Jezusa Chrystusa.

W nadchodzącym roku, patrzmy w niebo i prośmy, by nas Bóg prowadził i błogosławił w każdej sytuacji.

Każdy przeżywa swoją  szczególną  e p i f a n i ę.  Każdy ma gwiazdę, która prowadzi do Jezusa. Każdy może ofiarować Mu złoto swojej miłości, kadzidło żarliwej modlitwy, mirrę najgłębszych uczuć (Benedykt XVI).

Niech gwiazda Jezusa zawsze świeci nad drogą naszego życia. 
Niech Jego gwiazda zaprowadzi nas bezpiecznie do domu Ojca.

s. Boguchwała Kuras OSU

więcej rozważań »